ISO Software SBU
PegahSystem Co.

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

با توجه به رسوایی ‌های شرکتی اخیر مانند رسوایی ولز فارگو، این موضوع به ذهن خطور می ‌کند که شرکت ‌ها به جز سودآوری برای صاحبان سهام خود به دنبال چه چیز دیگری هستند. در این دوره که صندوق‌ های تامین اطمینان شرکت‌ها را تحت فشار می‌ گذارند تا بازدهی سهام بیشتری داشته باشند، شرکتی که به کارکنانش، به محیط زیست و جوامعی که در آن فعالیت می‌ کند اهمیت می ‌دهد، می‌ تواند نفس بکشد؟ به عبارت دیگر، آیا یک شرکت می ‌تواند روح داشته باشد؟ و آيا مديريت كيفيت، تنها به كنترل كيفيت كالا و خدمات محدود مي شود؟ موضوعي كه با خريد يا به كارگيري يك نرم افزار برجسته و مدرن مديريت كيفيت از يك شركت توليد نرم افزار همانند پگاه سيستم به اتمام مي رسد؟
مارک فیلدز، مدیرعامل شرکت فورد موتور چنین اعتقادی دارد. او در مصاحبه ‌ای با نشریه فورچون، با اشاره به سیاستی که شرکت فورد سال ‌ها در کمک ‌های خیرخواهانه داشته، فعالیت‌ های داوطلبانه کارمندان و رتبه خوب در رفتار شرکتی، آن را «شرکتی دارای روح» نامید. فیلدز در این مصاحبه جمله‌ ای از هنری فورد، بنیان‌ گذار شرکت فورد را نقل کرد که گفته بود: «کسب‌ و کاری که به جز پول چیز دیگری به دست نمی ‌آورد، کسب ‌و کار ضعیفی است.» بنابراین به گفته فیلدز، شرکت فورد موتور دارای روح است، چون بخشی از منابع خود را به کارهای خیریه اختصاص می ‌دهد و رفتار اخلاق ‌مدارانه ‌ای دارد. در غیر این‌صورت، شرکت‌ ها فقط یک هویت معمولی برای سودافزایی دارند که می‌ خواهد بخش عمده ‌ای از سود خالص خود را به صاحبان سهام بازگرداند.
هنری فورد چنین هویتی را برای شرکتش در ذهن نداشت. این موضوع حداقل در موضعی که حدود یک قرن پیش در دادگاه معروفی که علیه او ترتیب داده شده بود، مشهود بود. در این پرونده، دو تن از سهامداران اصلی شرکت که دو برادر به نام ‌های جان اف. دوج و هوراک ای. دوج بودند، شکایت کرده بودند که فورد بیشتر منابع نقدی شرکت را برای اهداف اجتماعی منحرف می ‌کند و به جای توزیع وجوه مازاد شرکت به صاحبان سهام، تلاش می ‌کند ظرفیت تولید شرکت را توسعه دهد، کارگران بیشتری استخدام کند و قیمت خودروها را کاهش دهد. شکایت برادران دوج این بود که هدف فورد تضمین شکوفایی بلندمدت کسب ‌و کار نیست، بلکه او می‌ خواهد به کارگران و مشتریان خود بیشتر سود برساند و این شرکت را بیشتر به یک خیریه تبدیل کند. تقاضا برای خودروهای فورد آنقدر زیاد بود که این شرکت می ‌توانست کل موجودی کالای خود را با قیمتی بسیار بالاتر خالی کند، اما هنری فورد اصرار داشت هر سال قیمت خودروها را پایین بیاورد.
برادران دوج در شکایت خود به اظهارات فورد که در روزنامه ‌های محلی و ملی چاپ شده بود استناد کرده بودند؛ اینکه آرزوی او این بوده که «همچنان افراد بیشتری را استخدام کنم، مزایای سیستم صنعتی را به بیشترین حد خود برسانم و به کارگران کمک کنم زندگی و خانه ‌های خود را بسازند. برای این هدف، باید سهم بیشتری از سود خالص شرکت را به چرخه کسب‌وکار برگردانیم.» به عبارت دیگر، برادران دوج می ‌گفتند هنری فورد معتقد است بعد از اینکه صاحبان سهام یک سود منطقی و قانونی دریافت کردند، شرکت باید بقیه منابع خود را به ارتقای جامعه اختصاص دهد. از نظر فورد، این یعنی تولید محصولات بهتر با قیمت پایین ‌تر و استخدام نیروی بیشتر با دستمزد مناسب. تعجبی ندارد که صاحبان سهام فورد موتور فکر دیگری داشتند.
مارک فیلدز به طریقی خود را در موقعیتی مشابه هنری فورد می ‌بیند. برخی سرمایه ‌گذاران سازمانی و صندوق ‌های تامین اطمینان امروزی هم مثل براداران دوج، می‌ خواهند سود شرکت ‌ها در عوض تامین سرمایه‌ ای که آنها داشته ‌اند، میان صاحبان سهام توزیع شود. و شرکت فیلدز به نوبه خود اقدامات درستکارانه ‌ای را مدیریت کرده است. سخنگوی فورد موتور تاکید دارد که «استفاده صرف از تعریفی که در مصاحبه نشریه فورچون آمده، به‌طور کامل نشان ‌دهنده دیدگاه فورد و همه کارهایی که انجام داده نیست» و در واقع، این شرکت در سال‌ های گذشته فرآیندهای تولید خود را سبز کرده و منبع ‌یابی خود را بیشتر براي حفاظت از محیط زیست سوق داده و پروژه‌ هایی را برای ارتقای ایمنی راننده و یافتن روش ‌هایی برای کاهش تراکم جاده‌ ها راه ‌اندازی کرده است. اینها پروژه ‌های ارزشمندی هستند، اما اهداف فیلدز هنوز به پای طرح هنری فورد برای دست کشیدن از سود شرکت به ‌منظور افزایش اشتغال برای مردم آمریکا و عرضه خودرو با قیمت پایین ‌تر، نمی ‌رسند. درست است که همه شرکت ‌های انتفاعی به هدف پول درآوردن طراحی شده‌ اند، اما کاری که این شرکت ‌ها با این پول انجام می‌دهند به افرادی بستگی دارد که آنها را اداره می ‌کنند؛ یعنی هیات ‌مدیره. اعضای هیات‌ مدیره آزادند سود سهام شرکت را برای خود بردارند یا دوباره سهام شرکت را خریداری کنند. آنها همچنین آزادند در بخش تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری کنند، دستمزد کارکنان را افزایش دهند، هزینه بیشتری صرف روش ‌های تولید دوستدار محیط زیست کنند و کیفیت محصول را افزایش یا قیمت آن را کاهش دهند.
پس، مساله این نیست که هیات‌ مدیره و مدیران اجرایی باید چه کار کنند، بلکه باید پرسید انتخاب آنها چیست. هدف اولیه فیلدز این است که تصمیماتی اتخاذ کند که به موفقیت کسب ‌و کار بینجامد. از نظر او این کار مستلزم آن است که کارمندان و مشتریان شرکت متقاعد شوند کار شرکت فورد فراتر از تولید خودرو است. وقتی از او در مورد ریسک ماموریت نداشتن برای شرکت سوال شد، جواب داد: «من فکر می‌ کنم ریسک این است که نتوانید استعدادهایی را که برای موفق کردن کسب‌ و کارتان در طول زمان می ‌خواهید، جذب و حفظ کنید. این مبنای کار است.» اما برای هنری فورد، این مبنا متفاوت و بزرگ‌ تر بود. در نبود قوانین بنیادین جدید، مدیران بیشتری همچون فیلدز تلاش می‌ کنند برای اجرایی کردن توصیه هنری فورد، طرح‌ های جاه ‌طلبانه اتخاذ کنند؛ طرح‌ هایی که فراتر از کمک‌ های خیرخواهانه و اجرای اقدامات پایداری است. در واقع این مدیران تلاش می‌ کنند به شرکت‌ های خود روح دهند.
 

منبع: دنیای اقتصاد
 

درخواست بازدیدکننده

نام(*)

شماره تماس(*)

ایمیل(*)

نام شرکت

درخواست شما(*)